Hepatitis C: Transmissie, symptomen en behandeling

Wat is Hepatitis C?

Hepatitis C (HCV) is een virus dat een ontsteking van de lever veroorzaakt. Het behoort tot dezelfde familie van virussen als hepatitis A en hepatitis B. De virussen gedragen zich anders en verschillen in de manier waarop ze overdragen worden. Hepatitis C kan ernstige leverschade, leverfalen, en leverkanker veroorzaken, en zelfs de dood tot gevolg hebben.

Hoe vaak komt hepatitis C voor?

Ongeveer 10% van de bevolking leeft met een chronische hepatitis C-infectie. Het virus komt het hepatitis cmeest voor bij babyboomers, die 75% van de geïnfecteerde volwassenen vertegenwoordigen. De gevallen van hepatitis C waren het hoogst in de jaren 1970 en 1980, de tijd waarin veel babyboomers waarschijnlijk besmet raakten. Veel mensen met hepatitis C weten niet dat ze het hebben, omdat het virus soms pas tientallen jaren na de infectie, symptomen kan produceren.

Hoe wordt hepatitis C overdragen?

Hepatitis C is een bloed overdraagbare ziekte, dat betekent dat het via contact met besmet bloed doorgegeven kan worden. Vaak dringt het virus via een steekwond op de huid het lichaam binnen. De meest voorkomende manier waarop hepatitis C overgedragen wordt is via injecties bij drugsgebruik. Vuile naalden delen met iemand die besmet is met hepatitis C kan de ziekte overdragen. Mensen in de gezondheidszorg kunnen het virus oplopen door injecties die per ongeluk gebeuren. Zelden krijgen baby’s met een hepatitis-C-geïnfecteerde moeder het virus. Hepatitis C kan ook verspreid worden  door seks met een besmet persoon of het delen van persoonlijke voorwerpen (bijvoorbeeld een scheermes of tandenborstel), echter zijn deze gevallen zeer zeldzaam.

Wat zijn de tekenen en symptomen van hepatitis C?

Ongeveer 70% tot 80% van de mensen met een hepatitis C-infectie ervaren geen symptomen, vooral in de beginfase. Bij deze mensen, kunnen de symptomen zich jaren, en soms decennia later ontwikkelen dan dat leverschade optreedt. Andere symptomen ontwikkelen zich tussen 2 weken tot 6 maanden na een infectie. De gemiddelde tijd waarop de symptomen zich ontwikkelen is 6 tot 7 weken na het oplopen van het virus. Mensen met hepatitis C kunnen milde tot ernstige koorts, vermoeidheid, buikpijn, verlies van eetlust, misselijkheid, braken, gewrichtspijn, donkere urine, en gele verkleuring van de huid (geelzucht) ervaren. Een persoon met een hepatitis C-infectie zonder symptomen, kan het virus nog steeds aan anderen overdragen.

Acute- en chronische hepatitis C

Acute hepatitis C-infectie verwijst naar symptomen die binnen 6 maanden na de infectie van het virus voorkomen. Ongeveer 20% tot 30% van mensen met hepatitis C ervaren acute ziekten. Hierna ontdoet het lichaam zich van het virus of gaat over in een chronische infectie. Een chronische hepatitis C infectie verwijst naar een langdurige infectie. De meeste mensen met een acute hepatitis C infectie (75% tot 85%) ontwikkelen na verloop van tijd de chronische vorm van de ziekte.

Hoe wordt hepatitis C vastgesteld?

Hepatitis C-infectie wordt gediagnosticeerd door middel van een aantal bloedtesten. Het hepatitis C-antilichaam onderzoek test op antistoffen (immuun deeltjes) die het virus te bestrijden. Een “niet-reactief” resultaat betekent dat antilichamen tegen het virus niet gevonden werden. Bij een “reactief” resultaat zijn antistoffen tegen het virus aanwezig, de test kan niet aangeven of de infectie nog aanwezig of verdwenen is. Een bloedonderzoek test op de aanwezigheid van hepatitis C genetisch materiaal. De resultaten van deze test kan een arts helpen bepalen of er een hepatitis C infectie aanwezig is of niet. Extra bloedonderzoeken worden gebruikt om de hoeveelheid virus in het lichaam te bepalen.

Wanneer iemand daadwerkelijk een hepatitis C-infectie heeft, zal de arts meer tests uitvoeren om de mate van leverschade te beoordelen. Een leverbiopsie kan vervolgens uitgevoerd worden. Er zijn verschillende stammen van het hepatitis C-virus die reageren op andere behandelingen. Daarom zal de arts een test uitvoeren om de genotypes van de hepatitis C-infectie te bepalen, en daarmee de behandeling.

Mogelijke complicaties van hepatitis C

Chronische hepatitis C-infectie is een langdurige ziekte met mogelijk ernstige complicaties. Ongeveer 75% tot 85% van patiënten met een acute hepatitis C-infectie ontwikkelen een chronische ziekte. Van de groep met de chronische variant van de infectie, zal na verloop van tijd leverziekte ontwikkelen. Tot 20% van de patiënten ontwikkelt cirrose of littekenvorming van de lever, binnen 20 tot 30 jaar na het oplopen van de infectie. Cirrose kan de leverfunctie beïnvloeden en verhoogde bloed leverenzymen veroorzaken. Ongeveer 5% van de mensen met een chronische hepatitis C-infectie sterven aan leverkanker of levercirrose. Een chronische hepatitis C-infectie is de meest voorkomende oorzaak van levertransplantaties.

Wat is de behandeling voor hepatitis C?

Er bestaan behandelingen voor hepatitis C. Het verloop van de behandeling is afhankelijk van of de infectie acuut of chronisch is, de stam (genotype) van het virus, de hoeveelheid virus in het lichaam, de mate van leverschade, de reactie op eerdere behandeling(en), en de algehele gezondheid van de patiënt. Hepatitis C behandeling is sterk geïndividualiseerd, dus het is belangrijk om zorg te krijgen van een arts met expertise op dit gebied. Medicijnen die gebruikt worden voor de behandeling van hepatitis C zijn onder andere interferon, ribavirine, boceprevir, telaprevir, en sofosbuvir. Het doel van de behandeling is om een aanhoudende virologische respons (SVR) te nereiken, hetgeen betekent dat er geen virus meer aanwezig is in het bloed, 6 maanden na de behandeling. Hoewel het geen genezing is, is het bereiken van SVR de hoogst haalbare situatie. Veel mensen met een hepatitis C-infectie kunnen SVR bereiken door middel van behandeling.

Levertransplantatie

Sommige mensen met een vergevorderde hepatitis C-infectie en ernstige leverschade kunnen een levertransplantatie ondergaan, maar dat zal de infectie niet laten verdwijnen. Patiënten met een actieve infectie op het moment van transplantatie, zullen hepatitis C in de nieuwe lever ontwikkelen. Soms keert de infectie terug, zelfs wanneer patiënten een antivirale behandeling ondergaat. Degenen die de aanhoudende virologische respons (SVR) hebben bereikt, lopen een zeer laag risico op het ontwikkelen van hepatitis C-infectie in de nieuwe lever.

Is hepatitis C te genezen?

Ongeveer 15% tot 25% van de mensen met een hepatitis C-infectie, verdwijnt de infectie vanzelf. Wetenschappers zijn nog steeds bezig om te onderzoeken waarom bij de ene patiënt de infectie vanzelf verdwijnt, en zich bij de andere symptomen ontwikkelen. Er bestaat geen oplossing voor een actieve- of chronische hepatitis C-infectie, maar aanhoudende virologische respons (SVR) is een positieve situatie. Een hepatitis C-infectie keert zelden terug bij degenen die SVR hebben bereikt.

Bestaat er een vaccin tegen hepatitis C?

Er bestaat momenteel geen vaccin voor hepatitis C. Er is onderzoek gaande naar een vaccin tegen het virus. Er bestaan wel vaccins tegen hepatitis A en hepatitis B.

Kan hepatitis C voorkomen worden?

Hepatitis C is een bloed overdraagbare infectie. Om de kans op infectie te verminderen, is het delen van persoonlijke spullen (tandenborstels en scheerapparaten) met anderen, sterk af te raden. Vermijd geïnjecteerde medicijnen en drugs. Als u dit toch doet, deel dan nooit uw naalden en apparatuur met anderen. Tatoeages en piercings nemen kunt u in gevaar brengen. Gebruik condooms tijdens de seks. Mensen in de gezondheidszorg dienen voorzorgsmaatregelen te nemen om prikongelukjes te vermijden, en juiste richtlijnen volgen voor het weggooien van naalden en andere materialen die in contact komen met bloed. Praat met uw arts over uw risicofactoren en volg aanbevelingen tegen hepatitis C.

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+