Informatie over een bijholteontsteking

Feiten over een bijholteontsteking

Een bijholteontsteking wordt veroorzaakt door een infectie door een pathogeen micro-organisme bijholteontsteking(virus, bacterie of schimmel) die in de voorhoofdsholte groeit, en een verstopping van de sinus ostium veroorzaakt. Vaak is een bijholteontsteking niet over te brengen; de meeste artsen zijn het erover eens dat, behalve bij zeldzame gevallen, een dergelijke ontsteking niet besmettelijk is, maar vooral voortvloeien uit een aantal virussen en bacteriën. Een bijholteontsteking is een ontsteking van de luchtruimtes in de holten van de neus. Bijholteontsteking kan veroorzaakt worden door een infectie, maar soms ook door allergieën of stofdeeltjes die de bijholten irriteren.

Bijholteontsteking kan ingedeeld worden in verschillende soorten; Acute bijholteontsteking, subacute bijholteontsteking, chronische bijholteontsteking, besmettelijke bijholteontsteking, en niet-besmettelijke bijholteontsteking. Symptomen variëren van hoofdpijn, tederheid aan het gezicht, druk of pijn in de bijholten, een verstopte neus, keelpijn en hoesten, en in zeldzame gevallen, zwellingen in het gezicht. Een bacteriële infectie in de bijholten is mogelijk bij een pijnlijk gevoel in het gezicht, een pus-achtige loopneus, en symptomen die langer aanhouden dan een week en niet reageren op receptvrije medicijnen. Bijholteontsteking wordt meestal gediagnosticeerd op basis van anamnese en lichamelijk onderzoek door een specialist. Een bacteriële bijholteontsteking wordt gewoonlijk behandeld met antibiotica. Vroege behandeling van allergische bijholteontsteking kan een bacteriële infectie van de voorhoofdsholte voorkomen.

Wat is een voorhoofdsholte?

Een voorhoofdsholte is een met lucht gevulde holte in het gezicht. Normaal gesproken zijn alle holten open voor de nasale luchtweg door middel van een ostium. Elk mens heeft vier paar van deze holten, aangeduid als:
– Voorhoofdsholte (in het voorhoofd)
– Kaakholte (achter wangen),
– Zeefbeenholten (tussen de ogen)
– Wiggenbeen (achter het zeefbeen)
Deze vier paar holten worden vaak beschreven als een eenheid en aangeduid als de “neusbijholten”. De functie van deze holten zijn onder andere het bevochtigen en opwarmen van ingeademde lucht, isolatie van de omliggende delen (ogen en zenuwen), het verhogen van de stemklank, en als buffer tegen gezichtsletsel. De holten verminderen het gewicht van de schedel. Als de ontsteking de zuivering van slijm belemmert of de natuurlijke ostuim blokkeert, kan de ontsteking veranderen in een bacteriële infectie.

Wat is een bijholteontsteking?

Een bijholteontsteking treedt op wanneer een pathogeen micro-organisme (virus, bacterie of een schimmel) binnen een holte groeit en een verstopping veroorzaakt. Afvoer van het slijm en pus gebeurt vaak wanneer de verstopping opgelost is. Deze afvoer gaat meestal vanuit de neus naar de keel of de neusgaten. Dergelijke infecties veroorzaken vaak ook een ontsteking aan een of meer holten. Dit kan ook weer voor verstopping en ongemak zorgen. Ontsteking van de luchtruimtes in de doorgangen van de neus (neusbijholten) wordt een bijholteontsteking genoemd. Bijholteontsteking kan veroorzaakt worden door een infectie, maar kan ook door een allergie en irritatie van de holten.

Oorzaken van een bijholteontsteking

Bijholteontsteking kan veroorzaakt worden door iets dat de luchtstroom in de voorholten, en de afvoer van slijm uit de sinussen belemmert. Een holte kan geblokkeerd raken door een zwelling van het weefsel en aangrenzend neusholte weefsel, door bijvoorbeeld een verkoudheid, allergieën, bepaalde neussprays, cocaïne en sigarettenrook. De holten kunnen ook geblokkeerd raken door tumoren of gezwellen.

De afvoer van slijm uit de holten kan belemmerd worden door verdikking van de slijmafscheiding, door vermindering van hydratatie (watergehalte) in de slijmvliezen veroorzaakt door een ziekte (bijvoorbeeld cystische fibrose), medicijnen (antihistaminica), en gebrek aan voldoende luchtvochtigheid. De epitheelcellen bevatten kleine haarachtige vezels, genaamd trilharen, die heen en weer schuiven om het slijm uit de holten te helpen. Deze kleine trilharen kunnen beschadigd raken door irriterende stoffen, zoals bijvoorbeeld rook. Dit kan voorkomen dat ze helpen bij de afvoer van het slijm in de holten. Aanwezige slijm biedt een broeiplaats voor bacteriën, virussen en in sommige gevallen schimmels binnen de holten. Bovendien, kunnen de microben de irritatie beginnen en de verstopping verergeren.

Symptomen van een bijholteontsteking

Vaak zijn de symptomen van een bijholteontsteking hoofdpijn, tederheid aan het gezicht, druk of pijn aan het gezicht en koorts. Andere veel voorkomende symptomen zijn:
– Verkleurde uitloop in de neus
– Verstopte neus
– Keelpijn
– Hoesten
Sommige mensen merken een verhoogde gevoeligheid of hoofdpijn als ze voorover buigen, dit vanwege de extra druk op de holten. Anderen kunnen tand- of oorpijn, vermoeidheid, of een slechte adem ervaren.

Diagnose van een bijholteontsteking

Een bijholteontsteking wordt meestal gediagnosticeerd op basis van een anamnese en onderzoek door een arts. Omdat een doorsnee foto van de holten misleidend kan zijn, en procedures zoals CT- en MRI-scans, die veel beter zijn in het diagnosticeren van een bijholteontsteking, zo duur zijn en vaak niet vaak niet beschikbaar bij een huisarts, worden de meeste gevallen van een dergelijke ontsteking in eerste instantie gediagnosticeerd en behandeld op basis van klinische bevindingen. Denk hierbij aan:
– Roodheid en zwelling van de neus
– Etterende uitloop van de neus (het symptoom dat vaak een diagnose van een bijholteontsteking bepaald)
– Zwelling van de ogen en wangen

Als de bijholteontsteking niet reageert op de voorgeschreven behandeling, zijn meer diepgaande onderzoeken zoals CT- of MRI-scans aan te raden. Ultrasound wordt gebruikt om een ontsteking bij zwangere vrouwen te diagnosticeren, maar is niet zo nauwkeurig als CT of MRI. Rhinoscopie of endoscopie, een procedure om in de achterkant van de neus te kijken, door middel van een kleine flexibele glasvezel buis, kan gebruikt worden om te controleren op verstoppingen, zwelling of gezwellen.

Behandelen van een bijholteontsteking

Voor een bijholteontsteking die veroorzaakt is door een virusinfectie, is geen antibiotica nodig. Als behandeling worden vaak pijn- en koorts medicijnen aangeraden zoals paracetamol, decongestiva en mucolytica. Een bacteriële infectie van de holten wordt vermoed bij de volgende pijnen: Pijn aan het gezicht, een loopneus dat lijkt op pus, en symptomen die langer dan een week aanhouden en niet reageren op neussprays. Een acute bijholteontsteking door bacteriën wordt gewoonlijk behandeld met antibiotica ter behandeling van de meest voorkomende bacteriën bij een dergelijke infectie. De vijf meest voorkomende bacteriën bij een bijholteontsteking zijn Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Staphylococcus aureus en Streptococcus pyogenes. Een behandeling met antibiotica is over het algemeen voldoende om de bacteriën te doden.

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+